
Ik werk met honden en mensen die iets heftigs hebben meegemaakt.
___________________________________________________________________________________
Trauma-begeleider dat word je niet zomaar… 🙂
Toen mijn eigen hond pup was, liep ik als gedragstherapeut, trainer en dog-assisted coach tegen gedrag aan, waar ik me geen raad mee wist. En wie ik ook inschakelde voor hulp, uit wanhoop omdat ik er maar niet uitkwam, niemand begreep wat er aan de hand was. Ook ervaren collega’s niet. Daar sta je dan…
Het heeft me gebracht dat ik heel goed snap hoe jij je moet voelen als je met je hond maar niet verder komt, ondanks alles wat je probeert.
Bij ons is het goed gekomen, het heeft me ontzettend veel geleerd over dat de antwoorden op ‘moeilijk gedrag’ niet te vinden zijn in de buitenwereld, niet bij professionals, hondenscholen, opleidingen, cursussen enz, maar in je eigen hart! Ja ook bij jou! Het resultaat is dat ik nu jou en je hond kan helpen.
Maar het ging nog verder, want sinds ik in 1999 hier in Putte (N-Br) in het bos ben komen wonen, kwamen er ineens allemaal honden èn mensen met onverwerkte emoties op mijn pad. Ik geloof niet in toeval, het was overduidelijk de bedoeling dat ik me in trauma ging verdiepen.
In de opleiding tot gedragstherapeut kwam trauma bij honden wel aan de orde, maar summier. Want er is gewoon nog niet zo heel veel over bekend. Pas de laatste jaren komt er voorzichtig beetje bij beetje meer aan het licht over trauma bij de mens. Met name Gabor Maté is een van de groten op dit gebied. Ik heb zijn werken verslonden. Heel veel daarvan is 1 op 1 bruikbaar bij onze honden. Zij zijn geen mensen, maar ze ervaren wel dezelfde emoties, zeker bij trauma.
Trauma is niet de gebeurtenis op zich, maar de reactie van het systeem erop..
Alle situaties waarbij een systeem ervaart dat er over zijn of haar grenzen wordt gegaan, zijn trauma’s. Overweldigende situaties, onduidelijke situaties, beangstigende situaties, bedreigende situaties enz enz.
Je moet wel verder, dus je schiet in de overlevingsstand en parkeert als het ware het pijnlijke trauma-stuk waar je je op dat moment geen raad mee weet. Die parkeergarage is diep onderin het onderbewuste.
De overlevingsstand houdt echter wel in dat er continu, als in 24/7, veel te veel stress-stofjes in het systeem rondgieren.
En …. dat wat er ‘geparkeerd’ wordt, die hele grote disblans, dïe bepaalt het gedrag.
Zowel bij de mens als bij de hond.
Bij je hond kun je dit gedrag herkennen: angst, agressie, onrust, altijd aan staan, een druk hoofd hebben, je nalopen, verlatingsangst, claimen, jaloezie, een overvolle stress-emmer, moeite met luisteren, niet bereikbaar zijn, veel blaffen, vuurwerkangst en ook werkelijk álles waar jouw onderbuik je aangeeft dat het niet klopt, ook al kun je er je vinger niet op leggen.
Bij jezelf gaat het om: onzekerheid, verlatingsangst, controle-issues, angsten, agressie, spijsvertering, een heel druk hoofd, maar blijven overdenken, een onduidelijk maar onbehaaglijk gevoel diep van binnen, veel stress, onrust in je systeem, slaapproblemen, eetproblemen, verslavingen. En alles waar je aan patronen van af zou willen en wat maar niet lukt. Maar ook spijsverteringsproblemen, ziektes, kwalen, (over)gevoeligheden, hoogsensitiviteit kunnen erbij horen.
Je snapt nu vast wel dat je IN de ondergrondse parkeergarage moet zijn om de balans te herstellen.
Het is een fabeltje dat geduld, tijd en liefde zorgen voor herstel van de balans.
Dit, en meer moois heb ik zelf mogen ontdekken. Voor jou, om jou en je hond te helpen de balans terug te vinden.
Dat was een spannend en tegelijk prachtig pad waarin ik van iedere hond zo ontzettend veel heb mogen leren, dat er een geheel eigen aanpak is uit ontstaan. Deze aanpak werkt als basis fantastisch; voor alle wezens met rugzakjes, hoe groot of hoe klein de rugzak ook is. En daar bovenop blijft het ook altijd maatwerk, want ieder mens en iedere hond is anders.
Op de pagina’s:
voor je hond
en
voor jou
kun je lezen hoe het in zijn werk gaat….
Op al mijn werkzaamheden zijn de algemene voorwaarden van toepassing.